Onze groen geverfde schoenen
plakkend aan de vloer
En verdovende muziek
en gevoel van jaren negentig
Hoe je zonder geluid
opgewonden
monologen voert
Ik luister hevig ingetogen
bang verkeerd te knikken
Misschien gaan we samen naar je huis
en laat je je bekijken
Op de fiets, op mijn stuur
mijn gezicht in je blonde haar
Mijn handen om je borsten