Onze groen geverfde schoenen
plakkend aan de vloer
En verdovende muziek
en gevoel van jaren negentig
Hoe je zonder geluid
opgewonden
monologen voert
Ik luister hevig ingetogen
bang verkeerd te knikken
Misschien gaan we samen naar je huis
en laat je je bekijken
Op de fiets, op mijn stuur
mijn gezicht in je blonde haar
Mijn handen om je borsten
Dan is er niets meer over.
Een standaard opeenstapeling.
Een open envelop.
Achter het huis ligt de wereld.
Open de avond.
Maar je durft niet.
Hoekig haar handschrift.
Ze is vals gestemd vandaag.
Je telefoon staat op stil.
Je rent met je adem in.
Alsof er niets gebeurd is.
Je belt me op.
Ik ontmoet een meisje met een zwarte hond.
We hebben gedachteloze plannen.
Later bel ik jou.
En stel je toch eens voor:
mijn hoofd loopt leeg als een lekke emmer.
Hoor eens
er zijn schaapjes op de hei
drukte op de weg naar huis
Je hebt zin om weer
aan de slag te gaan
In jezelf gekeerd
naar buiten kijken - misschien tijd
voor andersom
Weet je hoe we konden drinken?
Als broers de nacht doorzochten
op zoek naar *****
Nu
geen tijd meer
En eigenlijk geen zin
De schaapjes maken
bokkesprongen
Begin
altijd met de tweede zin
en
luister nooit naar ouderen
Wie jong is heeft gelijk
Het meisje in de minimarkt
haar adem op mijn arm
We spelen beachball in de branding
tot elk eiland transparant is