De stilte bladdert af
wanneer je wacht op mijn
eerste zinnen
gezongen zonder rijm, de televisie
zoemt

In het vliegtuig zwijg je
nog steeds niet synchroon, de tijd
vlucht voor je uit
Je wist niet dat roken
overal verboden is

Dan spreek je over het gevoel
van dennenaalden onder blote voeten
van een blokje lego in het donker
van het eerste besef van
schokkende oneindigheid

We wachten samen op de bus
en kijken hoe de zon opkomt
winkels gaan open
honden zoeken schaduw
thuis wacht een vederlichte slaap

25.3.06. 23:40. . #

18.3.06. 17:22. . #

Uit de waarde van je woorden
een woordeloze weg
je krijgt een cadeautje
voor de moeite

Op straat je tegenkomen
plichtmatig kopje koffie drinken
waar was je al die jaren
dat ik knap en grappig was?

Je bent fataal hetzelfde
nog altijd jonger dan de anderen
en ik lul lieve woordjes
drie zoenen
en we bellen

16.3.06. 13:30. . #

Nu inzetten
niet nadenken
nu opstaan

Nu opnieuw beginnen
nu de deur forceren
nu vallen uit je tijdcapsule
een weloverwogen vlucht

Terug in de tijd

De te kleine lift
de bladder op de muren
het lekken van het dak
de hoogte van het balkon

In een zonovergoten kamer
streel je ruw je eigen ribben
de kast vol oude kleren
de spiegel onveranderd

Je drinkt
je slokt
om straks niet te verdrinken

Je zou gerust aan alles
opnieuw kunnen beginnen

3.3.06. 17:51. . #