De nacht kleeft in je haar
tussen zuchtende huizen
en straten van leer
Kruist een wolk je pad
een somber plukje mist
't ademt achter je oor
en is weg als je omkeert
Het ritme van je stappen
echoot hoog en omlaag
je rent rondjes om blokken
en ziet jezelf van achter
Het park voelt thuis
ondanks buiten en nat